Ειδήσεις

Ευθανασία: Έγκλημα ή ανακούφιση του ασθενή;

Μαρία Λαμπράκη Νοσηλεύτρια,

Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια ΠΜΣ «Βιοηθική», Πανεπιστήμιο Κρήτης

«Νεκρό Παιδί», Γεώργιος Κόρδης, Ψηφιακή Ζωγραφική 2016.
Πηγή φωτογραφίας: Αρχείο ΟΑΚ

Η ευθανασία είναι ένα πολύπλευρο ζήτημα από το οποίο ανακύπτουν βιοηθικοί προβληματισμοί που σχετίζονται με τον «αξιοπρεπή θάνατο» και την «αυτονομία» του ασθενή στη λήψη της απόφασης για το τέλος της ζωής του. Οι βασικές συνιστώσες αφορούν τις διάφορες μορφές της ιατρικής βοήθειας που παρέχονται στον ασθενή, για την επίτευξη του σκοπού, δηλαδή την επίσπευση του θανάτου. Διακρίνονται στις άμεσες μορφές ευθανασίας όπως η «ενεργητική ευθανασία» και η «υποβοηθουμένη αυτοκτονία» και στις έμμεσες μορφές ευθανασίας ως πρακτική μη συνέχιση της επιθετικής θεραπείας. Η επιχειρηματολογία που τίθεται επί τάπητος είναι σχετική με την αυτονομία του  άνθρωπου ως «προσώπου». Δηλαδή του ανθρώπου ως φορέα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που εκφράζονται με την αυτενέργεια και με τη δυνατότητα απόφασης για τη συνέχιση της ζωής του ή τον τρόπο του τερματισμού της, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τις ανίατες ασθένειες ως καταστάσεις μη αναστρέψιμες. Στην περίπτωση αυτή το βασικό ερώτημα αφορά τον ασθενή που βιώνει αφόρητο πόνο λόγω της ασθένειάς του και επιζητεί τον τερματισμό της ζωής του. Όμως το ερώτημα που ανακύπτει είναι φλέγον: η πρόθεσή του, αντικατοπτρίζει την πραγματική του βούληση;

https://www.oac.gr/articlefiles/Erasmus%20%2B/_______________2018.pdf

Συνεχίζοντας την περιήγησή σας σε αυτήν την Ιστοσελίδα, αποδέχεστε τη χρήση cookies. περισσότερες πληροφορίες

Οι ρυθμίσεις cookie σε αυτόν τον Ιστότοπο έχουν οριστεί να "επιτρέπουν cookies", ώστε να έχετε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Αν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτόν τον Ιστότοπο χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις cookie ή αν κάνετε κλικ στο "Αποδοχή" παρακάτω, τότε δηλώνετε ότι συμφωνείτε.

Κλείσιμο